Toen haar kinderen jonger waren is Astrid columniste geweest voor Wij Jonge Ouders. Zij schreef maandelijks over haar gezinsleven. Met een kleine knipoog naar cabaret. Later meer hier over! PS Op Instagram kun je ook af en toe wat stevige regels vinden.

Foto Astrid CattelKiss & Ride
Ik weet nu hoe relaxed het is om in je pyjama broek over de Gooise Torenlaan te rijden. Vanmorgen. 8.20 uur. Mijn jongste dochter staat naast mijn bed. “Mam, ik moet bijna al in de klas zitten.” Nou word ik elke ochtend weer blij van mijn gebloemde dekbedhoes maar vanmorgen wist ik niet hoe snel ik deze, van de schrik, open kon gooien. Ik schiet in mijn gympen. Geen rust voor veters. Eerst een glas jus.

Diepe zucht. Morgen heb ik een draaidag én een shoot dus dan kan ik niet in deze herhaling. Niet nu over nadenken. Autosleutel. Hondje snelle aai. Te veel schoenen in de gang. Waarom is het gangpad opberggoot voor sporttassen. Waar is de auto. Grindpad leeg. Schiet mij te binnen dat we gisteravond door een geparkeerde auto het pad niet op konden. De auto staat ver weg in de straat. Geen keus: straat wordt catwalk; ik heb een te leuke slaapbroek, maar toch. We wonen in een rustige straat. Althans, dat dacht ik. Ik heb nog nooit zoveel moeders zien fietsen door mijn straat. Hebben zij zich ook verslapen? Ik ren uit ongemak naar de auto. Slappe lach. We rijden richting school. Vandaag ga ik gebruik maken van de afzet zone voor de schooldeur: Kiss&Ride. Dat is actueel gezegd: Kan-Ik-Slapend-Slagen-Rijdend-In-De-Ellende;) Kus op beide wangen. Ik zwaai haar uit. Wat is ze lief. Mijn krullen dansen in de auto. Ik zwaai nog naar een paar andere moeders. Zij hebben de hakken aan die ik straks ook weer draag. Of niet. Knipperlicht richting Torenlaan. Wat is het hier toch mooi. Ontspan.

Ik steek de sleutel in de voordeur. Met mijn slaaphoofd had ik vanmorgen de koffie al aangezet. Ik ruik de geur van de bonen als ik onder de douche sta. De rijk gevulde mok heb ik nog tegoed. Wat moet ik aan. Black Friday. Ik doe mee;) Ik doe een technische wekkercheck voor morgen. Ik heb vandaag uitgeslapen. Dankbaar; ik heb er stiekem van genoten.

Foto Astrid CattelHomeManagers
Huisvrouw? Wie heeft dat woord bedacht? Wissen! Het lijkt niet te doen. Ik ben een wandelende Wikipedia, wasserette en lunchroom tegelijk. Want wij vrouwen kunnen gewoon alles;) Ik heb even een korte pauze in de overgang van eigen theaterschool naar mijn volgende stap binnen eigen muziek, tv en theater. Ik ben helemaal nieuw! Dus ik dacht ik word voor heel even huisvrouw. Niet gelukt. Ik ben ook daar in te gedreven.

Als je huisvrouw bent heeft je gezin all-inclusive. Ik ben homemanager, groente afdeling, kok, feestslinger, kapper, fruitunit, luchtverfrisser, beheerder van de gezinsapp, wekker maar niet wakker, tuinman, postbode, hondenkennel, en 1 wandelende agenda. Mijn hoofd is USB-stick. Deze vicieuze cirkel doen wij ons zelf aan. Ook daar zijn we koplopers in. Luxeprobleem. Maar wie legt er steeds weer spullen op de trap. Tandpasta nooit op laten drogen in de wasbak. En dan heb ik nog geen eten in huis voor vanavond. Hoe doen andere vrouwen dat? Volgens mij hebben zij nooit broodkruimels in de auto. Hun lippenstiftstaafje breekt nooit af. Het snoer van hun telefoon oplader zit nooit in de knoop en hun kinderen zitten met keurig ingevlochten haren in de klas. Als eerste. Dat laatste gaat mij al helemaal nooit lukken.

Koken is niet mijn hobby. Het lijkt mij heerlijk als je energie krijgt van je eigen gerecht. Echt. Al probeer ik elke maaltijd de borden op te leuken. Scheelt. En dan elke dag bedenken wát je gaat eten. Luxeprobleem. Ik denk wanneer ik om 17:00 uur in de supermarkt loop dat alle andere moeders, of leukste huispapa’s, al voor 3 dagen hebben gekookt. Volle leuke vriezer. Dat zij om 17:15 uur met het hele gezin aan tafel zitten. Gedekt. Handen gewassen. Servetje. Dat de broodtrommels voor op school de hele week gevuld zijn met restjes pasta-pesto. Pitloos strak gesneden fruit. Zelfs ingepakt in folie. Help!

Ik druk spontaan op de hangende luchtverfrisser. Heerlijk! Je zou nu maar in een heel groot kantoor zitten (wel leuk) met een bedrijfskantine; allemaal boterhammen voor de mannen uit een folie en slabakjes voor de vrouwen. Ze nemen fruityoghurt toe;) Ik heb zelfs tijd voor het uitlepelen van een kiwi en rust voor het af laten koelen van de thee; zítten want met lopend drinken reken ik af. Dankbaar. Op de rit! Creativiteitspad aan mijn voeten.

De supermarkt wacht, alhoewel je jouw meest gemakkelijkste recepten voor de rest van de week aan mij mag doorgeven. Al moet ik in de auto om het bij je af te halen. Dat dan weer wel;)